(στην Ε.)
Πρωτοχρονιά. Με κοιτάει βαθιά στα μάτια, τα δικά της είναι τεράστια και υγρά, μέσα τους παλεύουν ο φόβος του τέλους και η αιώνια γαλήνη.
"Βρεθήκαμε όταν ήταν ορφανός και στο δρόμο, δούλεψα στα χωράφια για να ζήσουμε και δεν μαλώσαμε ποτέ. Να έχετε αγάπη."
Κάθε φορά που την επισκέπτομαι είναι σαν να βουτάω σε καθαρτήριο ψυχών. Τα δάκρυά μου τρέχουν απ' τα δικά της ολοστρόγγυλα μάτια.
Κιλελέρ, 01/01/2020
-
Χτες βράδυ βρισκόταν μέσα στο πλήθος
και δεν μπορούσα να την αγκαλιάσω φανερά.
Ακούμπησα λοιπόν το πρόσωπό μου στο δικό της
και έκανα πως της ψιθυρίζω ένα μυστικό στο αυτί.
(جلالالدین محمّد رومی - Η Αγαπημένη)
Αθήνα, 06/06/2025
-
Είναι κάτι μεσημέρια καλοκαιριού
Που μυρίζουν τσουκνίδα και αγιάσμο
Και ψιθυρίζουν λέξεις σε μια παράξενη διάλεκτο
Που μοιάζει με χάδι σε παιδικά κεφάλια
Ροζιασμένα δάχτυλα σε ένα πλαστικό τραπέζι
Ανοίγουν φύλλο, τόσο ψιλό, σαν υφαντό από μετάξι,
να σκεπάσει ό,τι ξεχάστηκε στο χρόνο
Τ' απλώνω στα κλειστά παράθυρα
Ένα-ένα
Κι άλλο
Κι άλλο
Ένας ιστός για να τυλίξει το μισογκρεμισμένο σπίτι,
Να το κρατήσει ζωντανό
Πριν έρθει ο χειμώνας που είναι πάντα εμπρός μου
Ε.Δ., καλοκαίρι 2026
-
⭐ E is for Endless